Dünyanın en eski hikâyesi bu kez şeytanın ağzından: Gnostik bir üslupla yazılmış, hicivli ve düşündürücü bir roman.
| Yayınevi | İkinci Adam Yayınları |
|---|---|
| Sayfa sayısı | 130 |
| ISBN | 978-6256617667 |
| Yayın tarihi | 19 Nisan 2024 |
Kitaplar Amazon.com.tr üzerinden satılır; bağlantı yeni sekmede açılır.
Dünyanın en eski hikâyesine farklı ve ironik bir bakış. Gnostiklerin metaforlarla bezeli stilize üslubunu yeniden yaratan, imge zenginliğini ekonomik bir dille sunan; derin anlamlarının yanında eğlenceli de olabilen ve şeytanın gizli yaşamını hicivli bir dille anlatan bir roman.
Adem ile Havva’nın hikâyesi bugüne dek sayısız kez anlatıldı. Bu kez roller değişiyor: hep suçlanan ama kendini savunmasına hiç izin verilmeyen şeytan, olanları kendi gözünden anlatıyor ve “Hayır, bu öyle olmadı, böyle oldu” deme cesaretini gösteriyor. Tanrı’nın neden yasak koyduğu, bu yasağın neden çiğnendiği ve kutsal kitapların yanıtsız bıraktığı sorular, şeytanın kendi anlatımıyla yanıt buluyor.
Başlangıçta hiçbir şey yoktu; sonra bu yokluktan Tanrı doğdu ve o, “Benim dilim resimlerden oluşsun” dedi; böylece kâinat var oldu. Ne var ki, yaratıcı düşüncenin vücut bulduğu o ilk an, her şey karanlıkta, bir esrar örtüsünün altında görülmezdi. Ansızın perde yırtıldı; ışık ortaya çıktı. Yıldızlar onunla lambalarını teker teker yaktılar ve kayarak bir ışık seli halinde aktılar. Böylece kâinatın tepesine bir zenginlik kolyesi gibi asılan galaksiler oldu.
Tanrı onlardan gurubu, akşam yıldızını yarattı; onları içine koymak için mavi billurdan gök kubbeyi yaptı. Sonra eserinin karşısına geçip baktığında altta hiçbir şey olmadığını gördü. Yeri yarattı; böylece cennet oldu. Yerin yer olabilmesi için oraya hayvanları koydu. Her şeye bir düzen getirdi. Havada yüzen balıkları suyun içine, suyun içinde uçan kuşları havaya yerleştirdi.
Sonra Tanrı niyet etti; ışıktan ibaret şekillerin vücut bulmasıyla melekler oldu; onların inip çıkması için yerle gök kubbe arasına nurdan merdivenler kurdu. Cennetin üzerine göz kamaştırıcı parlaklıklar saçan kristalden yapılmış gezegenler astı. Gökkuşaklarının altında rengârenk mercanlarla süslü sahilleri, dalgaların sihirli mırıltılarla kıyıya vurduğu denizleri, gümüşten nehirleri, en nadide bitkileri, ağaçları yarattı. Çiçekler göksel hazinelerin ortasında basamak basamak yükseliyor, bir sağanak halinde tekrar yere düşüyordu. Nihayet eseri tamamlandığında, Tanrı her şeyin tasavvurlarına uygun olduğunu gördü ve dinlenmeye çekildi.
Kitaplarındaki düşsel dünya bu kez görüntüye dönüştü: Van Gogh’un “Yıldızlı Gece”sinin içinde 93 dakikalık, diyalogsuz bir yolculuk.

Sitemizde zorunlu çerezlerin yanında, izniniz olursa ziyaret istatistikleri için Google Analytics, reklam ölçümü için Meta Pixel kullanıyoruz. Çerez Politikası